Za starzy?

To trzecia operacja wymiany stawów u Vette, w wieku 70 lat przeszła operację biodra, kolejną przeprowadzono jak była po osiemdziesiątce. Vette należy do rosnącej grupy pacjentów, bardzo starych osób, które potrzebują operacji w późnym wieku. Mnożą się pytania związane z etyką. Według doktora Marka Katlica z Thoracic Surgery w Geisinger Wyoming Valley Medical Center technologia i współczesne metody leczenia wraz ze starzejącą się populacją sprawiają, że zwiększa się zapotrzebowanie na operacje wykonywane na seniorach. Katlic prowadzi badania nad operacjami u seniorów już 25 lat i zauważa znaczny wzrost liczby operacji u najstarszych. Nasuwa się pytanie czy w krajach gdzie niebezpiecznie rosną wydatki na służbę zdrowia powinno się wykonywać operacje na starych osobach tylko dlatego, że pozwalają na to osiągnięcia medycyny. Czy nie powinno się tych pieniędzy przeznaczać na operacje młodszych osób, które po prostu skorzystają z nich dłużej?

To sprawa wyboru pomiędzy dobrem ogółu a dobrem jednostki, problem znany od zawsze. Daniel Callahan, etyk medycyny uważa, że głównym zadaniem medycyny jest sprawić aby młodzi mogli dotrwać do starości a nie podtrzymywanie starych ludzi przy życiu. Szacuje się, że przed 2030 rokiem liczba stulatków wzrośnie do 208000 w samych Stanach Zjednoczonych. Na dodatek starzy ludzie radzą sobie z rekonwalescencją równie dobrze jak ich młodsi koledzy po operacjach na otwartym sercu, wszczepieniu zastawek, po operacji kręgosłupa, stawów lub przeszczepach. Według American Heart Association stulatkowie po operacji wszczepienia bypassów żyją równie długo jak ci u których nie była ona konieczna. Osiemdziesiątka staje si więc nową pięćdziesiątką.

Niektórzy seniorzy są tak sprawni jak osoby kilkadziesiąt lat młodsze. Przykładem może być Thelma Vette, według jej lekarza w wieku 100 lat jest pełna energii i o kondycji 70-latki. Poza koniecznością operacji kolana jest w pełni zdrowa. Według doktora Richarda Evansa z University of Arkansas for Medical Sciences w Little Rock jeżeli jesteśmy w miarę zdrowi po 80 roku życia istnieje duża szansa, że dożyjemy setki. Do tej pory, lekarze odmawiali operacji osobom powyżej 70-tki chociaż nie istnieją żadne przeciwwskazania medyczne, to raczej kwestia uprzedzeń. Sytuacja się zmienia i od 1995 do 2005 roku liczba przeszczepów wykonana u osób powyżej 65 roku życia w Stanach Zjednoczonych potroiła się.

Głównym ryzykiem nie jest sama operacja a proces zdrowienia następujący po niej. Według doktora Katlica największym problemem seniorów nie jest operacja, a ewentualne powstałe komplikacje. Najgorszym problemem nie pozostaje kwestia czy starcy będą dobrze tolerować operacje, ale to czy powinni w ogóle być operowani. Być może powinna zostać ustanowiona jakaś granica wieku upoważniająca do przechodzenia przez drogie operacje do których należą na przykład operacje na otwartym sercu. Jednak jeżeli wydatki na służbę zdrowia będą wzrastać z pewnością ktoś na tym ucierpi. Łatwo jest twierdzić, że nie opłaca się wydawać na stulatków, jednak gdyby to dotyczyło naszych ojców i matek nie zastanawialibyśmy się.

Córka pani Vette twierdzi, że nie ma się nad czym zastanawiać: “Dlaczego starzy ludzie powinni cierpieć? Nie sądzę, by uniemożliwianie im operacji przez wzgląd na wiek było słuszne. jeżeli są w dobrej kondycji, dlaczego mają cierpieć?”

Dieta na trądzik

To, że niedobory składników pokarmowych znajdują swoje odzwierciedlenie w wyglądzie zewnętrznym zostało już dawno udowodnione (np. pękające kąciki ust, łuszcząca się skóra, rozdwajające się włosy i łamliwe paznokcie). W przypadku wielu takich „defektów urody” dieta jest ważnym, a często nawet najlepszym lekarstwem. To samo dotyczy trądziku. Aby pozbyć się go raz na zawsze, trzeba nie tylko stosować kremy i toniki oczyszczające, (choć są one często dość skuteczną bronią) , ale także zmienić złe nawyki żywieniowe. Być może w Twoim przypadku to właśnie one przyczyniły się do wystąpienia szpetnych pryszczy. Ile razy zadawałaś sobie to pytanie – skąd on się znowu wziął? Wczoraj Twoja twarz była gładka jak pupa niemowlaka, a dziś patrzysz w lustro i widzisz… ogromnego, czerwonego i na dodatek na samym czubku nosa – pryszcza! Trudno Ci uwierzyć, że skutecznym sposobem walki z pryszczami może być dieta na tradzik? Spróbujemy Cię przekonać. A wszystko to przez hormony. Trądzik pospolity – bo tak to się fachowo nazywa, występuje u 80% młodych ludzi w okresie dojrzewania. Czasami może przedłużyć się na okres dorosłości ale zazwyczaj zanika z nadejściem dwudziestki. Pojawiające się na twarzy, ramionach, klatce piersiowej i plecach wykwity są efektem nadczynności gruczołów łojowych, a za tym właśnie stoją hormony. Zwiększona aktywność hormonów płciowych męskich – androgenów i żeńskich – progesteronu pobudza wydzielanie łoju powodując powiększenie się gruczołów i zatykanie porów. To zaś sprzyja zatrzymaniu łoju, a w efekcie powstaniu pryszcza. Okolice twarzy, szyi i ramion są najbardziej narażone na trądzik, bo właśnie tam występuje najwięcej tych gruczołów. Wypryski na ogół bywają gorsze u chłopców, bowiem u nich produkcja testosteronu jest 10 x większa niż u dziewcząt. Ale to chyba dla nas – kobiet, trądzik jest bardziej dotkliwy. Lekarstwa na to jeszcze nie wynaleziono, ale istnieje kilka sposobów jego złagodzenia. Najważniejsza jest higiena, niezbędne i niezastąpione są właściwie dobrane kosmetyki, oprócz tego duże znaczenie ma prawidłowe odżywianie. Wyeliminowanie szkodliwych produktów i potraw z pewnością złagodzi dolegliwości i pomoże Ci w pozbyciu się pryszczy raz na zawsze. Stosując „dietę przeciwtrądzikową” powinnaś wykluczyć z jadłospisu potrawy tłuste i smażone. Szczególnie niebezpieczne są dla Ciebie potrawy smażone na tłuszczu kilkakrotnie używanym – za wszelką cenę unikaj więc publicznych smażalni i barów szybkiej obsługi. Puść w niepamięć wszystkie hamburgery, frytki, chipsy i szybkie jedzenie. Tłuszcz zwierzęcy, a przede wszystkim ten towarzyszący mięsu czerwonemu też powinien stać Ci się obcy. Jeśli mięso – to tylko drób lub ryby, one także są źródłem białka (tak jak mięso zwierząt rzeźnych), a na dodatek zawierają mniej tłuszczu i cholesterolu oraz korzystny skład kwasów tłuszczowych. Brzmi zachęcająco, prawda? Rygorystyczne ograniczenia dotyczą także masła, żółtych serów i mleka tłustego. Wymień je na margarynę, chudy twarożek i mleko odtłuszczone. W kuchni wykorzystuj oliwę z oliwek, a tym samym zwiększysz udział tłuszczów roślinnych w diecie. Potrzebna Ci będzie zwiększona ilość wielonienasyconych i jednonienasyconych kwasów tłuszczowych, które znajdziesz właśnie w oliwie z oliwek, oleju słonecznikowym i orzechach. Unikaj także soli i nadmiernej ilości cukru. Odstaw wszystkie cukierki, ciastka, czekoladki, bogate w sacharozę napoje. Postaraj się odzwyczaić od picia kawy i herbaty z cukrem. Zastąp go lepiej sokiem malinowym lub słodzikiem. A zamiast batonika w czasie przerwy zjedz suszone owoce – dodadzą Ci one energii i zwiększą podaż błonnika w diecie. Staraj się jadać na śniadanie produkty pełnoziarniste: płatki pszenne, żytnie, jęczmienne, muesli a zrezygnować z bułeczek pszennych. Unikaj produktów przetworzonych i konserwowanych, zawierają one duże ilości szkodliwej soli. Jej wydalanie przez skórę przyczynia się do powstawania nacieków zapalnych i pryszczy, a ponadto drażni gruczoły łojowe i przyspiesza dojrzewanie zaskórników utajonych. Ze swojej diety powinnaś też wykluczyć pokarmy ostre i silnie drażniące np. intensywnie doprawione pieprzem, ostrą papryką, octem spirytusowym itp. Unikaj produktów z dodatkiem substancji konserwujących, syntetycznych aromatów, barwników, benzoesanów i glikoli – u wielu osób bardzo nasilają trądzik. Jeśli do tej pory stroniłaś od świeżych owoców i warzyw, to teraz koniecznie się z nimi zaprzyjaźnij. Zawarte w nich witaminy są związkami, których nasz organizm nie jest w stanie samodzielnie wyprodukować. Dlatego tak ważne jest dostarczenie ich razem z dietą. Niedobory witamin powodują wiele schorzeń (także skórnych), a z drugiej strony wiele witamin ma moc leczniczą. Na pryszcze – dobre są witaminy A, C, grupa witamin B ( B1, B2, PP) i E. Na Twoją cerę na pewno dobrze wpłynie beta-karoten – roślinna forma witaminy A. Znajdziesz go w świeżych, zielonolistnych warzywach oraz żółtych i pomarańczowych owocach. Witamina ta jest niezbędna do budowy warstw nabłonkowych skóry, zapobiega też czopowaniu porów. Robiąc zakupy nie zapomnij o soku pomarańczowym, morelach, brzoskwini, a z warzyw – o marchwi, brokułach, papryce, brukselce, pomidorach, sałacie i szpinaku – to znakomite źródła beta-karotenu.

Niezdrowe odchudzanie

Badacze uniwersytetu Michigan State przeprowadzili eksperyment na myszach po którym okazało się, że zmniejszenie kaloryczności podawanych im posiłków sprawiło, że gorzej radziły sobie z wirusem grypy. Nie tylko chorowały częściej ale i dłużej zmagały się z chorobą niż myszy karmione w sposób normalny. Nawet jeśli dieta odchudzanych myszy została wzbogacona w witaminy i suplementy to i tak ich układ odpornościowy nie radził sobie zbyt dobrze z chorobą. Tak więc, noworoczne postanowienia o odchudzaniu należy odłożyć do końca sezonu grypowego.

Więcej informacji znajdziesz na diety odchudzanie.

Wypijamy niepotrzebne kalorie

Nawet sobie nie zdajemy sprawy z tego, ile kalorii wypijamy w ciągu dnia. Niepotrzebnie nabijamy do licznika dodatkowe kalorie wypijając duże ilości soków oraz słodkich napojów gazowanych. W jednej szklance mieści się około 250ml, 100ml soku ma zazwyczaj około 40kcal, czyli szklanka ma około 100kcal, ale czy na jednej szklance się kończy? Lepiej jest pić wodę, gdyż nie dosyć, że ona nie zawiera kalorii, to jeszcze pobudza metabolizm, uelastycznia skórę oraz oczyszcza organizm z toksyn.

Jak i komu podawac miód?

Miód należy podawać wszystkim, którzy wymagają dostarczenia energii, a także wymagającym detoksykacji, tj. osobom, których organizm uległ zatruciu np. w wyniku narażenia zawodowego, zatrucia przypadkowego albo stosowania silnych leków, np. leków nowotworowych. Wskazaniem do stosowania miodu jest szeroko rozumiana profilaktyka: codzienne spożywanie miodu należy polecać każdemu. Uzasadniona jest też profilaktyka celowana, np. podawanie miodu pracownikom w zakładach pracy produkujących lub stosujących substancje toksyczne. Dawkowanie miodu jest zróżnicowane: inne w celach profilaktycznych, a inne w odżywczych i leczniczych. Dawkowanie profilaktyczne: 1 łyżka stołowa 1 raz dziennie. Dawkowanie odżywcze i lecznicze: 1-3 łyżki stołowe 3 razy dziennie. Dawki u dzieci takie same lecz porcje w łyżeczkach od herbaty. Miód można podawać po rozpuszczeniu w przegotowanej, ostudzonej wodzie, jak też bezpośrednio – podjęzykowo, gdyż jego wchłanianie rozpoczyna się już w jamie ustnej. Pomimo tego, że miód może spożywać każdy, to jednak u niektórych konsumentów zaobserwowano nietolerancję organizmu na miód. Dotyczyło to przede wszystkim osób ze skłonnościami alergicznymi. W przypadku zaobserwowania nietolerancji na miód, wyrażającej się wystąpieniem nudności, wymiotów, biegunki lub wysypki, należy zaprzestać jego spożywania. Dla pełniejszego poznania właściwości odżywczych i leczniczych miodu przydatne będą tabele obrazujące jego skład chemiczny.

Stosowanie

Dietę Cambridge można stosować jako dietę mieszaną np. spożywać jeden normaly posiłek dziennie.

Dieta Cambridge

Dieta Cambridge jest przeznaczona dla osób, które chcą stracić na wadze szybko i w sposób bezpieczny, a także utrzymać swój wizerunek.

Dieta Cambridge może być również stosowana jako dodatek (412 kcal) odżywczy stanowiący część zdrowego i zbilansowanego odżywiania.

Dieta Cambridge zapewnia pełnowartościowy posiłek – białko, węglowodany, tłuszcze, błonnik, witaminy, substancje mineralne w dawce odpowiadającej dziennemu zapotrzebowaniu.

Dietę Cambridge jako wyłączne źródło odżywiania, zastępujące całkowicie normalne pożywienie, stosujemy:

• w otyłości znacznego stopnia
• kiedy pojawia się konieczność szybkiego odchudzania np. przed operacją
• przy powtarzającym się tyciu, czyli efektem yo-yo, po stosowaniu różnych diet odchudzających
• kiedy nie pomagają nam diety niskokaloryczne (1000-1500 kcal)

Efekty uzyskiwane w czasie stosowania diety to średni spadek wagi 2,5 kg tygodniowo. Dieta Cambridge jest nazywana dietą ostatniej szansy, nie ma diet kompletnych o niższej zawartości energii.